Pembe, “Biliyor musun, bugüne kadar yediğimiz en romantik yemeğimizin bu olduğunu düşünüyorum. Ambiyansın da etkisi olsa gerek, her şeyden büyük bir keyif ve haz aldığımı söylemeliyim.” “Ben de seninle aynı fikirdeyim. Bu yaşadığım huzur ve mutluluğu nasıl anlatabileceğimi bilemiyorum.” dedikten sonra bir iç çekip biraz bekledim. Daha sonra düşünce ve duygularımı şu şekilde aktarmaya çalıştığımı hatırlıyorum: “Yeryüzünün en güzel şelalesinden çağlayarak akan berrak ve şifalı su gibi, güneşin ışınlarının ısıttığı ve açmaya koyulmuş orkide çiçeklerinin tomurcuğu gibi, Yaradan’ın özenle seçtiği rengarenk renklerle süslediği kuşun anlamlı ötüşü gibi, okyanusun dibinde güven içerisinde yatan istiridyeden çıkan inci tanesi gibi, havaya, toprağa ve suya düşen cemre gibi, evrenin kendi içerisinde sağladığı muhteşem ahenk ve denge gibi, gökyüzünü rengarenk süsleyen maytapların yarattığı coşku gibi, bu güzel ‘an’a tanıklık etmek için görevlendirilmiş parıltılar saçan takımyıldızlarının başımızın üzerinden bizleri seyredişlerini seyretmenin verdiği keyif, haz ve huzur gibi cümlelerle hislerimi ifade etmeye çalıştım. Bu güzel ‘an’ı yaşadığımız için şükürler olsun. Seni seviyorum.”