Kim tanır artık beni bir durak küserken sokağına. kim tanır Çamaşır iplerine asılmış hünerini yağmurun. pencerelere yakışmayan Yüzüme caddeler gezdiriyorum. alışıyorum duraklara, çamaşır İplerine, yağmura nasıl alışmaksa bu. gözlerini dikmiş uykulu bir durak. Ağacın altında sıkışmış bir durak. ciddiyetle düğmeleri ilikli bir durak. Parmaklarım sararmış bakışlar bırakıyor.Gözkapaklarımı zorlayan bir yüz, nasıl da unutulmayı bekliyor. Ateş ediyor isyancılar saat kulesine İmgesel bir dil, isyancı bir ruh... Akın Art ilk şiir kitabıyla çıkıyor okur karşısına.