Gonul isterse gorur, hem isitir, aracsiz.Sozler gecmez, islemez mantik, israr anlamsiz.Padisah fermanini artik kimse dinlemez,Sevgi gosterir, olse, asla yasamaz asksiz. Sevgi sessiz yerlesir, bir gun gonul bagina;Yurek carptikca titrer, soz gecmez heyecana.Gonlune dolan sevgi, isitip, yer etmisse;Nefrete yer birakmaz, donemez hayatina. "Akilli davranirim" der, sozun dinletemez;Gonulde vermis hukum, kolay degistirilmez.Sevginin kendine has, oyle bir mantigi var;Celikten kuvvetlidir, asla engellenemez... Gonulden gelen sevgi, yucedir hele duysan,Hukmeden gucu kolay anlayip bir kavrasan!Biliriz,olur seven, her an mutlu, bahtiyar;Korkmaz gozun pek olur, basin dimdik yasarsan. Gonuller sevgi dolu, duygu yukludur her yer.Genisce,sigabilmis, mavi gokle yagiz yer...Sevgi sihirle yuklu, cevremizi buyuler;Gucu ona yarasir, ihtisamina deger... Erdem kalpte yeseren, sevgi bagindan gecer.Yurek Hakk'a meyilli, bu kutlu yolu secer...Gonlu zengin degerce, orda toplu erdemler,Gonul dolduran sevgi, saygi oradan gecer...