Bir kizim var. Annemin beni cok sevdigi gibi seviyorum onu. Herkesten, her seyden koruyup kolluyorum. Babasi kim bilmiyorum. Bilmem ne teyze biliyor. Ama bilmemek daha iyi... Kizimin saclari cok guzel. Sokakta cocuklar saclarini cekiyor. Telleri birbirine dolaniyor. onume oturtup tariyorum; acitmadan. Diplerinden deniz kokusu yayiliyor... Varsayalim gunes batiyor, sene bilmem kac. Uc masali bir meyhane var ileride... Ruzgir, sokagin dar girisinde kalakalmis. Sokaktan cocuk sesleri geliyor, cizirtilari evlere doluyor. Korna sesleri, uzun kisa. Guveler sehri istila ediyor. Kirt kirt. Butun elbiselerin potu var. Kirt kirt. Herkes kendi kuyusunda kayboluyor, kendi kuyusundan zuhur ediyor. Gokce Bezirgan, ince bir koyuluk anlatiyor, sizim sizim. Kader varsa eger acidan besleniyor muhakkak.

Hasta oykuler ve Kulagakacan, biri Yasar Nabi Nayir odulu almis iki oyku destesini birlestiriyor.