Bir ülkeye yarım asrı aşkındır kader gibi yapışan, ufak umutların yeşermeye başlayacağı an “aslında değişen hiçbir şey yok” dedirten tanıdık kötülüğün fonunda, duymak istenilmeyeni yazıyor Murat Taş. Karşılıklı iki dükkanın kadim düşmanlığında birçok “sırrı” ifşa ediyor Akova Alev Alev. Sır olmayan sırları... Gözün görme dediği kirleri... Anadolu'nun, bir kısmı yeni bir kısmı köklü zıt inançları ve kültürleriyle batı büyük şehirlerine sıkıştırılmasının her birimizde yarattığı tahribat ve yozlaşmanın adı mıdır yoksulluk? Yoksa batıdan doğuya baktıkça, gözlerle birlikte vicdanların ve akılların da kısılması, zihinlerin “zenginlerce” bulandırılması mı doğurur birçok sorunu? Kemal, Musa'yı niye vurur aslında? Yaşar katil olmaya mı gelmiştir şehre? Linç ve şiddet kültürünün ayakta kalmanın tek yolu olarak dayatıldığı bir coğrafyada aslında hiç bitmeyen bir “iç yangını” anlatıyor Murat Taş. Temel Karataş